h 917
i 0
S 0

ماه ششم نوزادی

  •  رشد و تکامل نی نی کوچولو
    •  رشد اجتماعی نی نی کوچولو
    •  رشد گفتاری نی نی کوچولو
    •  رشد ذهنی نی نی کوچولو
    •  رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو
    •  رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو
  •  توصیه های مادرانه
  •  مسائل شایع نی نی کوچولو
    •  دندان در آوردن
  •  توصیه های غذایی
  •  توصیه های مذهبی و تربیتی
    •  تنبیه مناسب، تربیت درست

رشد و تکامل نی نی کوچولو

رشد اجتماعی نی نی کوچولو

کوچولوی شما به طور آشکار و به سرعت در حال پیشرفت است. او با حرکاتی همچون نوازش کردن، ضربه زدن، چنگ زدن و سیلی زدن واکنش نشان می دهد. او ممکن است به عنوان سلام گفتن یا نشان دادن علاقه، دست خودرا به صورت والدین بکشد. در این سن ممکن است از غریبه ها بترسد و احساس تعلق خود به پدر و مادر را با چنگ زدن به آن ها و نگه داشتن آن ها نشان دهد.
در این مرحله به پدر و مادر توصیه می شود:
اگر کودک حرکات بدن زیادی از خود نشان می دهد، حرکات و اشارات جدیدتری به او یاد بدهند. واکنش های متنوعی نسبت به ادا و اطوار او نشان دهند تا انواع مختلف پاسخ ها و واکنش ها را بیاموزد.

وقتی می خواهند اورا بغل کنند دست های خودرا باز کنند تا او از آن ها تقلید کند.
حرکات پر احساس و اغراق آمیز نشان دهند و زیرو بم صدای خودرا با حرکت خود تطبیق دهند.صبر کنند تا کودک کار آن ها را تکرار کند.
به معرفی کردن غریبه ها ادامه دهند وبه کودک خود برای عادت کردن به آن ها وقت کافی بدهند.

رشد گفتاری نی نی کوچولو

در این سن حدود نیمی از كودكان صداهای نامفهومی را با تكرار كلمات یك بخشی (مانند: "با"، "ما"، "دا" یا تركیبات دیگر از یك حرف صدا دار با یك حرف بی صدا) ایجاد می كنند. حتی برخی از كودكان قادر هستند تا یك یا دو بخش دیگر نیز به این كلمات اضافه كرده و در نتیجه صداهای پیچیده تری را تولید كنند.
شما می توانید با درآوردن همین صداها یا بازی كردن با كودك (مثلا تقلید صدای گوسفند: "بـع" یا صدای بز: "مـع") كودك را تشویق كنید. یا وقتی صدایی را از او شنیدید كه نتوانستید مفهوم آن را تشخیص دهید، كافی است یك جواب به كودك بدهید تا صحبت شما ادامه پیدا كرده باشد؛ مثلا بگویید: «آره! این یه ماشینه؛ چقدر هم رنگ قرمزش بامزه است!» كودك شما نیز از این كار استقبال خواهد كرد و به صحبت كردن ادامه می دهد.
کودک در این سن مستقل تر می شود، سعی می کند روی دست و پایش بلند شود، می نشیند و اگر خیلی باهوش باشد از در و دیوار می گیرد و روی پاهایش می ایستد. تغییرات در شش ماهه دوم سریع تر خواهند بود. یادتان باشد که توانایی فیزیکی برخی از کودکان دیرتر شکوفا می شود، اما همچنان در بازه نرمال و طبیعی رشد قرار دارند.

رشد ذهنی نی نی کوچولو

کودک با ایجاد صداهای مختلف سعی درجلب توجه می کند، وقتی صدای پای کسی را می شنود هیجان زده می شود و دستانش را برای این که بغلش کنند بلند می کند.
او با تصویر خود در آیینه صحبت می کند و به آن لبخند می زند و با دهانش حباب می سازد. کم کم از غریبه ها خجالت می کشد و ممکن است از خود ترس نشان دهد. بعضی غذا ها را ترجیح می دهد و از بعضی غذاها بدش می آید.در این سن میتوان بازی پرت کردن اشیا و پس دادن آن و سایر بازی های بده بستانی را با او انجام داد. بهتر است مکرر اورا به اسم صدا کرد.برای این که به او کمک شود تا اراده ایجاد و تغییر چیزها را بدست آورد، می توان کارهای مختلف و نتایج آن هارا نمایش داد. به عنوان مثال، توپ را هل داد و به او گفت که توپ می غلتد.
باید به جلب توجه او پاسخ داد.وقتی کودک نشان می دهد که پدر یا مادر را می خواهد با آغوش باز به سوی او بروند؛ اسم اورا صدا بزنند و کاری کنند که بداند آن ها دارند می آیند.

رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو

عضلات کودک آن قدر قوی شده است که می تواند مقدار زیادی از وزنش را روی ساعدهایش بندازد؛ در حالی که دست هایش را به عنوان تکیه گاه جلو گذاشته است می نشیند. می تواند دست هایش را دراز کند تا پدر یا مادر بلندش کنند و می تواند بدون تکیه به جایی، چند دقیقه در صندلی بچه بنشیند.
در این مرحله به منظور تقویت استخوان ها و عضلات که برای راه رفتن ضروری است، می توان بازی های پرجنب و جوش با کودک انجام داد.والدین برای اینکه اورا تشویق کنند تا شکم خودرا به عنوان آمادگی برای چهار دست و پا رفتن، از روی زمین بردارد، هواپیما بازی کنند. به این صورت که همراه کودک روی شکم بخوابند و هردو دست و تنه خودرا از زمین بلند سازند. می توان به عنوان پاداش برای این که او توانسته است دستانش را دراز کند، اورا با بالا وپایین انداختن تشویق کرد.
پیشنهاد می شود پدر مادر به او تمرین هایی برای تحمل وزن بدن بدهند. در حالی که کودک روی پای شان است، او را به آرامی بالا و پایین بیندازند. این کار تمرین خوبی برای کمک به اوست تا بتواند هرچه بیشتر وزن خودرا تحمل کندو آماده راه رفتن شود.

رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو

حرکات کودک کامل تر وظریف تر شده است او یاد گرفته است چیزی را از یک دست به دست دیگرش بدهد. اگر چیزی در دستش باشد آن را می اندازد تا چیز دیگری را بردارد. او می تواند شیشه شیرش را نگه دارد و چنگ بزند.
در این مرحله توصیه می شود پدر ومادر:
برای تشویق حرکات ظریف تر انگشتان، انواع مختلفی از غذاهایی را که می توان با دست خورد در اختیار او بگذارند.انواع بیسکوئیت مخصوص کودکان، نان سوخاری، تکه های نان پخته شده از آرد سبوس دار و قطعات پنیر، غذاهای بسیار خوبی هستند که کودک می تواند به آسانی آن هارا با دست بردارد و بدون کمک دیگران به طور مستقل بخورد.
برای ظریف تر کردن نحوه چنگ زدن او، کم کم غذا خوردن مستقل با قاشق را به او بیاموزند.
به او نشان دهند چگونه اشیا را از یک دست به دست دیگرش بدهد.

توصیه های مادرانه

از این ماه می‌توانید غذای کمکی او را شروع کنید. او دیگر رسما شش ماهه شده و باید کنار شیری که می‌خورد، غذاهای کمکی را هم تجربه کند. او مدت‌هاست وقتی سر سفره می‌نشیند چشمش به سفره است و مدام به غذاهایی نگاه می‌کند که شما می‌خورید. به نظر می‌رسد که وقت آن رسیده تا بشقابی هم برای او در سفره بگذارید.

غذاخور شدن کودک شش ماهه شما به این معنی نیست که از فردا می‌توانید به او آبگوشت یا کله پاچه بدهید. بلکه باید با غذاهای سبک و آبکی آن‌هم به صورت پوره و له شده شروع کنید. اما یادتان باشد که تا قبل از یک سالگی غذاهایی مثل شیرگاو، کاکائو، عسل را به کودک ندهید. او فرصت کافی برای خوردن این غذاها خواهد داشت.

یادتان باشد که غذاهای کودک را بدون ادویه جات بپزید. هنوز زود است که برای او غذاهایی با نمک و ادویه درست کنید. سعی کنید غذاهای آبکی خودتان را هم به او ندهید. این غذاها با ادویه درست شده و او دیگر به غذاهای خودش لب نخواهد زد.
احتمالا در این ماه دو دانه برنج کوچولو در دهانش ریشه کند که همان اولین دندان های دوره شیرخوارگی است. البته فکر نکنید که با در آمدن آن ها در دهانش بدعنقی‌های او تمام می‌شود نه او همچنان ممکن است با مشکلاتی مثل تب، ریزش آب دهان و ... دست و پنجه نرم کند.

بهتر است این ماه او را پیش پزشک ببرید. در معاینه این بار هم پزشک علاوه بر قد و وزن او  درباره واکسن‌هایش با شما صحبت خواهد کرد. پس بهتر است برنامه واکسن های او را کنترل کنید. واکسیناسیون همراه با عوارضی مانند تب، قرمزی در محل تزریق، گریه و ... است. خطراتی که واکسینه نشدن می تواند در پی داشته باشد بسیار زیاد است، پس بهتر است با دقت و جدیت بیشتری برنامه واکسیناسیون کودک را دنبال کنید.
دندان‌های کودک را به او نشان دهید تا همه چیز را بررسی کند. حتما در این معاینه درباره غذاهای کودک با پزشک صحبت کنید. یادتان باشد توجه کنید که آیا در خانواده خودتان یا همسرتان کسی به بیماری مثل آلرژی دچار است یا نه؟ و در این باره با پزشک مشورت کنید چرا که این بیماری‌ها ارثی است و ممکن است پزشک به شما توصیه کند برخی از مواد غذایی را از رژیم او حذف کنید. شما رژیم غذایی او را تغییر داده‌اید و همین تغییر، مدفوع او را نیز تغییر خواهد داد. بنابراین نگران تغییر رنگ و شکل مدفوع او نباشید که کاملا طبیعی است.
در پایان این ماه نی نی کوچولو باید نوبت سوم واکسن پنج گانه و فلج اطفال خوراکی را دریافت کند.

مسائل شایع نی نی کوچولو

دندان در آوردن

یکی از مسائل مهم این ماه مروارید های قشنگی است که در دهان نی نی کوچولو بیرون میاید و توانایی جویدن به نی نی کوچولو می دهد. در آمدن دندان ها می تواند برای بعضی از کودکان با ناراحتی همراه باشد و ممکن است بدون هیچ علامت هشداری روی دهد. معمولا اولین دندان در 5 یا 6 ماهگی در می آید. معمولا دندان های میانی پایین، اولین دندان هایی هستند که بیرون می آیند و اغلب باهم در می آیند. دندان های میانی بالا دندان های بعدی هستند و بین 6 تا 8 ماهگی در می آیند. دندان های پیشین کناری پایین و پس از آن پیشین بالا دندان های بعدی هستند که بین 7 تا 11 ماهگی در می آیند. دندان های کرسی معمولا تا پیش از یک سالگی بیرون نمی آیند. معمولا تا 30 ماهگی کودک تمام بیست دندان شیری خود را خواهد داشت. البته این تاریخ ها میانگین زمان در آمدن دندان ها هستند و بسیاری از کودکان در زمان های متفاوت و با ترتیبی متفاوت دندان در می آورند.
بعضی کودکان بیشتر فک هارا بهم می فشرند یا کمتر غذا می خورند چرا که احساس ناراحتی دارند. افسانه های زیادی در مورد دندان در آوردن وجود دارد. کودکان به علت دندان در آوردن تب نمی کنند، بدحال نمی شوند. دندان ممکن است سربر آورد و دوباره برگردد یا چند روز طول بکشد تا از میان لثه سر برآورد. گاهی ممکن است هنگام در آمدن دندان کمی خونریزی داشته باشد. اگر درد واضح (کودک گریه می کند) هنگام روی هم فشردن لثه ها وجود داشته باشد، استفاده از مسکن برای دو تا سه روز می تواند به کودک کمک کند. استفاده از مسکن برای لثه اغلب کمک کننده نیست. مالش دادن لثه با انگشت می تواند تا حدی آرام بخش باشد. برای این که از اثر آن مطمئن شوید این کار را امتحان کنید. واکنش کودک تان این اثر بخشی را نشان خواهد داد. به جهت این که در مدت دندان در آوردن تمایل شیر خوار به گاز گرفتن و مالیدن وسایل روی لثه اش بیشتر می شود شستشوی مکرر وسایل بازی و مراقبت بیشتر در مورد به دهان بردن وسایل توسط وی مانع از ایجاد اسهال می گردد. استفاده از دندان گیرتمیز وشسته شده اغلب راه گشا است.

توصیه های غذایی

در این سن به کودک می توان حریره، برشتوک تهیه شده از برنج، پوره میوه و ماست تازه داد. ماست غذای بسیار خوبی است و به متعادل کردن میکروب های طبیعی روده ی کودک کمک می کند و کودکان نیز آن را خوب تحمل می کنند؛ زیراقند موجود در آن (لاکتوز) به اسید لاکتیک تبدیل شده است که هضم آن به آسانی صورت می گیرد. ماست ویتامین B نیز دارد.
مقدار غذا در هر نوبت: مقدار غذا بستگی به میل کودک دارد. در چهار تا شش ماهگی در حدود چهار قاشق مربا خوری غذا را در ظرف او ریخته و اگر خورد، مقدار زیاد تری به او داده شود. اگر کودک وزن کافی بدست آورده است، هر مقدار غذایی که میل دارد به او داده شود. بافت غذایی مناسب در چهار تا شش ماهگی شامل پوره های نیمه جامد، بدون چاشنی و یک دست بدون توده های سفت است. برای آماده سازی غذا در این سن بایست سبزی جات را با دقت پاک کرد و پس از بخار پز یا آب پز کردن، آن هارا پوره یا الک کرد. فرنی، نخود فرنگی، کدو، لوبیا سبز کاملا پخته و گل کلم مناسب هستند.
نوشیدنی کودک:اکنون که کم کم غذای جامد جایگزین بخشی از رژیم غذایی کودک شده است، لازم است برای رفع عطش شروع به نوشیدن آب کند. بهترین کار آن است که برای این منظور از آب جوشیده سرد شده استفاده شود و از دادن آب میوه ها یا نوشیدنی های گیاهی قند دار به کودک خودداری شود.نوشیدنی هایی که به آن ها شکر یا شیرین کننده های مصنوعی اضافه شده است برای اطفال خردسال یا نوپا مناسب نیست. چای یا قهوه نیز باید به آن ها داده شود؛ زیرا میزان جذب آهن را کم می کند.علاوه بر این تحریک کننده نیز هست.
از سوی دیگر، آب پرتقال رقیق شده منبع خوبی برای ویتامینC است و گاهی می توان به کودک داد. در این مرحله سنی بایست کودک را با فنجان آموزشی آشنا کرد. این نوع فنجان ها دارای در هایی به شکل های مختلف است. اما شایدکودک نوعی را ترجیح دهد که بتواند باعمل مک زدن، محتویات آن را بنوشد. برای این کار، ابتدا از فنجان های دارای لوله نرم و انعطاف پذیر استفاده شود و بعد از مدتی، مثلا در حدود هشت تا نه ماهگی، فنجان هایی با لوله کوتاه تر و محکم تر را جایگزین آن ساخت. کودک هنوز بیشتر مایع مورد نیاز بدن خود را از شیری که می آشامد و همچنین بخشی از آن را از پوره هایی که می خورد تامین می کند. اما بد نیست یک فنجان آب نیز سر میز غذا باشد که بتواند هر وقت و هر مقدار خواست بنوشد.

آغاز جویدن:
هر کودکی با سرعت خاص خودش رشد می کند. اما نخستین دندان کودک (یکی از دندان های پیش) احتمالا حدود شش تا هفت ماهگی بیرون می زند. کودک برای جویدن، بیشتر از لثه هایش استفاده می کند. بنابراین غذاهای له شده و خرد شده به قطعات ریز تمرین خوبی برای جویدن اوست. تکه ای نان گندم کامل پخته شده در فر نیز غذای خوبی برای کودکانی است که تازه دندان در آورده اند.درست نیست دادن پوره های نرم و یکدست را خیلی ادامه داد؛ زیرا ممکن است کودک در مورد جویدن تنبل شود و در یادگیری حرکات زبان، که برای جویدن غذاهای واقعا جامد لازم است، دچار اشکال شود. پوره های معمول او، یا درست کردن یکی از غذاهای مورد علاقه او به شکلی سفت تر یا غلیظ تر، تغییر رژیم غذایی را برای او آسان تر کرد. پیشنهاد می شود او را باترکیب های وسیع تری از مواد غذایی آشنا کرد و ازمخلوط کردن مواد شیرین با مواد شور و ترش نترسید؛ به عنوان مثال مخلوط میوه با سبزیجات، ماهی یا گوشت اغلب برای کودکان خردسال خوشایند است. معمولا بقیه دندان های پیش کودک در پنج ماه بعدی بیرون می آید. هم چنان که دندان های کودک در می آید، می توان اورا با غذاهای سفت تری آشنا کرد.

توصیه های مذهبی و تربیتی

تنبیه مناسب، تربیت درست

از این ماه به بعد کم کم شیر دادن مشکل می شود چرا که کوچولوی شما دندان های خود را تیز می کند و برای گاز گرفتن آماده است. بسیاری از مادران از گاز گرفتن فرزند خود شاکی هستند و درد زیادی را تحمل می کنند. هر چند این درد بسیار شیرین است.
نکته ای را که باید در نظر داشته باشند این است که هیچ گاه نباید با خشونت با آنان برخورد کرد و در جواب این کار آن ها را تنبیه کنید. بهتر است در جواب این کار دهانش را باز کنید و سینه را از دهانش بیرون بکشید تا دیگر نتواند شیر بخورد و بفهمد که در صورت انجام این کار دیگر از شیر خبری نیست. این کار مطمئنا بهتر جواب می دهد.
بسیاری از والدین ، گاهی مجبور به تنبیه فرزندان می شوند، آیا این کار موثر واقع می شود؟ تحقیقات نشان می دهد کودکانی که در سنین پایین تنبیه می شوند از سن پنج سال به بعد رفتاری تهاجمی از خود نشان می دهند. کودکانی که بطور مرتب مورد تنبیه قرار می گیرند در مقایسه با کودکانی که هیچگاه تنبیه نمی شوند از پنج سالگی رفتارخشونت آمیز تری دارند.
به گفته پژوهشگران ، پرخاشگری ، فریاد زدن ، تهدید به خرابکاری و بدرفتاری با دیگران از نشانه های رفتار تهاجمی کودکانی است که کتک می خورند.

بهتر است به جای تنبیه بدنی یا داد و فریاد از تنبیه های مناسب سن هر کودک استفاده کنید. مثل کنار دیوار ایستادن و به اشتباه خود فکر کردن، محروم کردن از بازی یا چیزی که علاقه دارد، و یا قهر کردن با او و ابراز ناراحتی. اما باید توجه داشته باشیم زمانی که با کودک قهر می کنیم به هیچ عنوان نباید به او بگوییم از او بدمان می آید و دوستش نداریم یا دیگر با او حرف نمی زنیم. این عبارات به شدت در احساسات او تاثیر گذاشته و احساس امنیت او را تهدید می کند. والدین باید به گونه ای رفتار کنند که کودک از همان دوران کودکی، خانواده را امن ترین و بهترین تکیه گاه خویش ببیند و در نهایت بیش از هر کسی به خانواده اعتماد کند.


 

کودک > ۳۶۵روز سال اول > شش ماهگی
1396/02/03
کارشناس مامایی خانم ناصری
S s s s s s 0
o j k q

اگر مایل هستید، می توانید مطلب فوق را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

اگر نظری یا سؤالی در مورد مطلب فوق دارید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید. ما نکات شما را با دقت می خوانیم.

نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
متن نظر
کد امنیتی