h 1163
i 0
S 0

ماه هفتم نوزادی

  •  رشد و تکامل نی نی کوچولو
    •  رشد اجتماعی نی نی کوچولو
    •  رشد گفتاری نی نی کوچولو
    •  رشد ذهنی نی نی کوچولو
    •  رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو
    •  رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو
  •  توصیه های مادرانه
  •  مسائل شایع نی نی کوچولو
    •  ماساژکودک
  •  توصیه های غذایی
  •  توصیه های مذهبی و تربیتی
    •  تربیت کودک و اشتباهاتی که نباید انجام داد

رشد و تکامل نی نی کوچولو

رشد اجتماعی نی نی کوچولو

کودک به یک کودک دیگر نگاه می کند، دستش را به طرف او دراز می کند و اورا لمس می کند. کودک برای اینکه به اوتوجه شود سرفه می کند، صداهای حلقی در می آورد، جیغ می کشد، گریه می کند و حباب تولید می کند که همگی با حالات صورت و سایر اشارات محاوره‌ای همراه است.
دراین مرحله پدر مادر باید:
محبت جسمانی زیادی از خود نشان دهند. تجربیات لمسی کودک را تشویق کنند و بازی‌های تماسی زیادی با او انجام دهند. اگر کودک از خود زیاد صدا در می آورد، صدای او را تقلید کنند. سپس صدای جدیدی در آورند و صبر کنند تا پاسخ دهد. به این ترتیب به زودی یاد می گیرد که صدا به معنی ارتباط برقرار کردن است.
استقلال او را از طریق تغذیه مستقل تقویت کنند، از آزمایش گری او استقبال کنند. کلمه نه را محکم ادا کنند تا او پاسخ منفی را درک کند.

رشد گفتاری نی نی کوچولو

در هفت ماهگی کودک هجاهای واضحی را ادا می کند، مثل با، دا، کا.فریادهای کودک شامل انواع مختلفی از صداهای زیر و بم است و یک صدای تو دماغی نیز ظاهر می شود. اوشروع به انجام بازی‌هایی با زبان و لب‌های خود کرده است و ممکن است سعی کند با استفاده از صدا، مثلاً جیغ یا سرفه، توجه والدین را جلب کند. در هشت ماهگی هجاها را به طور واضحی با هم ترکیب می کند، مثل «با-با»، «دا- دا»
پس از آن او به تدریج صداهای «ت»، «د»، «و» را هم اضافه می کند و بعد در حدود نه تا ده ماهگی صداهای گفتاری واقعی را تقلید می نماید.
با رشته‌های طولانی هجاها صداهای آهنگین در می آورد مثل داد داد داد داد...
در ده ماهگی ممکن است یک کلمه با معنی را به کار ببرد و تا یازده ماهگی تقریباً به طور حتم این کار را خواهد کرد.
درک کلام که از مقدمات اساسی گفتار است، با سرعت در حال افزایش است و در ده ماهگی اکثر بچه‌ها نه را می فهمند. کودک ممکن است یک کلمه با معنی را به کار ببرد و تا یازده ماهگی تقریباً به طور حتم این کار را خواهد کرد.
درک کلام که از مقدمات اساسی گفتار است، با سرعت در حال افزایش است و در ده ماهگی اکثر بچه‌ها نه را می فهمند. کودک ممکن است از چند دستور ساده نیز اطاعت کند، مثلاً حرکات مربوط به شعرهای کودکانه، دس دسی بازی کردن و بای بای کردن.

در دوازده ماهگی کودک نام خودش را می داند و نسبت به آن واکنش نشان می دهد. بلند و بی وقفه صدا در می آورد. با رفتار خود نشان می دهد که چندین کلمه آشنا را می فهمد. او ممکن است صداهای حیوانات مثل ما، قار، میو و یا حتی صدای سرفه بزرگسالان را تقلید کند.
در این مرحله به والدین پیشنهاد می شود:
اگر می خواهند کودک تلفظ درست کلمات و سپس ترکیب آن‌ها و تشکیل جملات صحیح را بیاموزد، باید الگوی او باشند تا گفتار صحیح را از آن‌ها تقلید کند. بنابراین واضح و شمرده حرف بزنند و حرکات، حالات چهره، و ژست‌های مناسب را با گفتار خود همراه کنند.
پدر و مادر برای این که به کودک خود کمک کنند تا صحبت کند، باید برخی از قیود خود را کنار بگذارند و همراه او سرو صداهای کودکانه درآورند. او به والدین نگاه می کند و ریسه می رود و با جدیت بیشتری همان صدا را در می آورد. پدر و مادر صداهای کودکانه را بارها تکرار کنند. به این ترتیب یاد گیری تکلم برای هردو، والدین و کودک تبدیل به یک بازی می شود.
وقتی کودک سرو صداهای نامفهوم در می آورد، والدین هم این کار را بکنند، ولی مقدار زیادی هم به طور عادی حرف بزنند، به محض اینکه کودکشان یک کلمه را به زبان می آورد، آن را تکرار می کنند، شادی خود را نشان دهند و به او بگویند که چه بچه باهوشی است. صدایی را که درآورده است، مثلاً «ما» را تکرار کنند، بخندد و او را در آغوش بکشند. او دوباره و دوباره کلمه «ما» را تکرار می کند و از ذکاوت خود خوشحال می شود.
کودکان فقط موقعی می توانند صحبت کنند که کلمات برای آنها معنی داشته باشند. آن‌ها برای اینکه کلمه‌ای را به زبان آورند باید مدت‌ها قبل معنی آن را درک کرده باشند. بنابراین بایستی معنی کلمات را بارها و بارها با استفاده از تصاویر، اداها، حرکات و... نمایش داد.

رشد ذهنی نی نی کوچولو

کودک شروع به مکالمه کرده است و صداهای قابل فهم زیادی را تولید می کند. او نام خودرا می داند. دستش را برای اینکه بغلش کنند دراز می کند. استقلال خود را با تلاش برای این که خودش غذا بخورد نشان می دهد. او شروع به تقلید کارهای ساده کرده است و هر کاری را می بیند منتظر می ماند تا تکرار شود.
در این مرحله پیشنهاد می شود پدرو مادر:
تصویر کودک را در آیینه به او نشان دهند و اسم اورا صدا کنند تا تصوری از خود بدست آورد. تاکید کنند که «اون منم، اون تویی»
برای نشان دادن پاسخ منفی نه بگویند. تمام صداهایی را که کودک در می آورد، مثل «با»، «دا»، «کا» تکرار کنند.
با غذاهایی که میتوان با انگشت خورد کودک را به غذا خوردن مستقل تشویق کنند.
حس خود آگاهی او را تقویت کنند. نام اورا هر قدر که ممکن است صدا بزنند.

رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو

در این سن کودک می تواند وقتی که روی شکم خوابیده است وزن خود را با یک دست تحمل کند، بدون تکیه گاه بنشیند، هر گاه به پشت خوابیده است سر خود را خود به خود بلند کند و هنگامی که او را سرپا نگه می دارند تمام وزنش را روی زانوها و باسن خود که صاف نگه داشته است تحمل کند.
در این مرحله بهتر است والدین: برای این که کودک را مجبور کنند در حالت دراز کش سر خود را بلند کند، اسباب بازی‌هایی که کمی خارج از دسترس او باشند به او نشان بدهند.
برای این که کودک را وادار کنند تمام وزن خودرا تحمل کند، انواع بازی‌های ایستاده را انجام دهند.
کودک را تشویق کنند سرش را بلند کند. در حالی که به پشت خوابیده است، اسباب بازی‌های خوش رنگ یا پر سروصدایی را کمی خارج از دسترس وی نگه دارند. با این کار او تشویق می شود سر خود را بلند کند و نگاه کند.

رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو

نی نی کوچولوی شما ممکن است از یکی از دستهایش بیشتر از دیگری استفاده کند ولی مدتی بعد تغییر دهد. اما شما نمی توانید دقیقاً تشخیص دهید که او چپ دست خواهد بود یا راست دست. این مساله در 2 تا 3 سالگی مشخص می شود.
سعی نکنید بر انتخاب دست غالب کودکتان تأثیر بگذارید. راست دست یا چپ دست بودن قبل از تولد مشخص شده است! مثلاً در صورتی که او واقعاً چپ دست باشد، اگر او را به استفاده از دست راست وادار کنید ممکن است موجب گیج شدن او شود و مشکلاتی در زمینه تنظیم رابطه دست با چشم، میزان سرعت عمل و چابکی او و همچنین افتضاح شدن دست خطش در آینده پیش بیاید!
کودک اشیا را با دقت بیشتری در چنگ خود می گیرد و برای رسیدن به آن‌ها انگشتان خود را دراز می کند. او می تواند چیزی را به راحتی دست به دست کند، وقتی می خواهد چیز دیگری را بردارد، چیزی را که در دست دارد، نگه می دارد.
با اسباب بازی‌ها، روی میز می زند و با دقت بیشتری با قاشق غذا می خورد. او می تواند به تنهایی غذاهای ساده‌ای را که با دست می شود خورد مثل بیسکوییت، بخورد.
در این مرحله بهتر است والدین:
او را با ظرف غذا تنها بگذارند تا تغذیه مستقل را شروع کند. به طور مکرر غذاهایی که با انگشت می شود برداشت و خورد به او بدهند. غذا را در ظرف بگذارند و قاشقی در کنار آن قرار دهند و بگذارند کار خودش را بکند. او ممکن است با انگشتان خود غذا بخورد یا از قاشق استفاده کند.

 

توصیه های مادرانه

تقریباً همه پدر و مادرها زمانی که بچه‌های همسن فرزند خودرا می بینند کودک خود را با آنها مقایسه می کنندو هنگامی که می بینند، پیشرفت کودکی در زمینه‌ای خاص بیشتر از فرزند آن‌هاست نگران می شوند.
این طبیعی است که نگران شوید آیا فرزند شما سالم است یا خیر ولی این به این معنی نیست که طرز فکر شما درست است. این را بدانید هر کودکی با سرعت خاص خودش رشد می کند. بویژه در حدود 6 ماهگی کودکان در زمینه توانایی‌های فیزیکی و همچنین تکلم با یکدیگر تفاوت‌های زیادی دارند.
اگر درباره کودک خود و رشد او نگران هستید بهتر است به جای اینکه او را با کودکان دیگر مقایسه کنید درباره رشد طبیعی کودک اطلاعاتی به دست آورید. حتی در این صورت هم نمودارهای مربوط به زمان بروز وقایع خاص (مثلاً زمان شروع به صحبت یا زمان راه رفتن) تنها یک راهنمای کلی هستند. ممکن است وضعیت کودک شما با این نمودار هم کاملاً تطابق نداشته باشد و علت آن می تواند این باشد که کودک بر افزایش یک مهارت خاص تمرکز کرده است و یا اینکه صرفاً به زمان بیشتری نیاز دارد. تأخیر یادگیری فقط در یک زمینه خاص دلیلی برای بروز "تأخیر رشد" نیست. پس خیالتان راحت باشد! اما به غریزه خود اعتماد کنید: در صورتی که هنوز هم نگران هستید حتماً با پزشک کودکتان مشورت کنید.

نی نی کوچولوی شما برای غذا خوردن با دست آماده شده است. کم کم قاشقی را که با آن به او غذا می دهید از شما می گیرد، غذا را با دست از بشقاب به سمت دهانش می برد و به هر نحوی می خواهد استقلال خودرا اعلام کند. بهتر است شما نیز با او همکاری کنید چهار یا پنج لقمه کوچک از غذا را بر روی یک ظرف نشکن قرار دهید و اجازه دهید خودش غذا را بردارد. برای کاهش احتمال خفه شدن، غذا را در حالی به کودک بدهید که به صورت عمودی و صاف در آغوش شما باشد یا بر روی صندلی نشسته باشد. از غذا دادن به او در حالی که به صورت خمیده در صندلی ایمنی خود در ماشین یا در کالسکه قرار گرفته است خودداری کنید.
ممکن است کودک شما اشتهای خوبی داشته باشد اما هنوز دندان ندارد؛ پس از غذاهایی شروع کنید که بتواند با لثه بجود و یا به راحتی در دهانش حل شوند. در آینده و با رشد کودک می توانید لقمه‌هایی از بعضی غذاهایی را که خودتان می خورید به او بدهید.

مسائل شایع نی نی کوچولو

ماساژکودک

ماساژ دادن فواید زیادی برای فرزند شما دارد. از جمله احساس راحتی، رفع نفخ وهضم بهتر غذا.
اگر می خواهید ماساژ تأثیر بهتری داشته باشد سعی کنید زمانی را برای ماساژ انتخاب کنید که هردوی شما راحت باشید. حداقل 30 دقیقه بعد از غذا خوردن کودک، زمان مناسبی است. توجه داشته باشید اتاقی که برای ماساژ نی نی کوچولو درنظر می گیرید دمای مناسبی داشته باشد. به علاوه، برخی متخصصان ماساژ توصیه می کنند کودک هنگام ماساژ نباید پوشک شود.
اگر کودک بی قراری می کند صبور باشید، و همانطور که از قبل گفته شد زمانی را انتخاب کنید که هر دوی شما راحت باشید.
ماساژ باید به آرامی از قسمت سر به سمت نوک پای کودک صورت گیرد، به علاوه باید به ارامی سر، صورت، شانه‌ها، بازوها، کتف، شکم، ران‌ها و در آخر پاها را ماساژ دهید. برای جاهای کوچکی مثل دست‌ها و پاها از انگشتان برای ماساژ استفاده کنید. روش‌های متفاوتی برای ماساژ وجود دارد، که برحسب موقعیت می توانید یکی از آن ها را انتخاب کنید.
کودکتان را روی شکم بخوابانید وبه ارامی نواحی اشاره شده در زیر را 5 الی 6 بار مالش دهید.
ازقسمت سر به سمت گردن.
از گردن به سمت شانه‌ها.
از بالای کمر تا میانه‌ی کمر.
از شانه‌ها تا دست، برای هر دو دست.

حتماً ماساژ را با ملایمت انجام دهید، دستانتان را قبل از شروع ماساژ با مالیدن به یک دیگر گرم کنید. می توانید از لوسیون یا روغن هم برای ماساژ استفاده کنید، این کار به سلیقه‌ی شما بستگی دارد، اما باز هم با پوست کودکتان ملایم باشید. سعی کنید کودک را راهنمای خود قرار دهید وهرجا احساس کردید که کودک راحت نیست، موقعیت خود را تغییر دهید و یا با ملایمت بیشتری کار را ادامه دهید.
 

توصیه های غذایی

کودک در این سن ممکن است تلاش‌های هدف داری در غذا خوردن مستقل به عمل آورد، اما هماهنگی کافی نخواهد داشت تا همه غذایی را که لازم دارد به دهانش برساند. والدین خودشان به کودک غذا دهند، اما مانع بازی او با غذایش نشوند. مالیدن غذا به صورت شاید کثیف کاری به نظر برسد، اما نخستین گام او در یادگیری غذا خوردن مستقل است؛ پس فقط پارچه تمیزی برای پاک کردن صورت او پس از غذا خوردن دم دست باشد. به او انواع غذاهای انگشتی نیز داده شود. برداشتن و خوردن این نوع غذاها راحت است و موجب اعتماد به نفس و یادگیری مهارت‌های دستی می شود.
کودک در ابتدای غذا گرسنه است. کاسه را دور از دسترس او قرار داده و با قاشق به او غذا داده شود. وقتی گرسنگی اولیه او رفع شد، والدین بگذارند کودک با آن‌ها مشارکت کند، اما همچنان به غذا دادن به او نیز ادامه دهند. کودک شاید چنان مجذوب لذت فروکردن انگشتانش در کاسه غذا و راندن غذا به درون دهانش شود که بعد از چند قاشق غذا خوردن ازدست والدین، دیگر توجهی به آن‌ها نکند و از دستشان غذا نخورد. اگر هنوز گرسنه باشد، ممکن است گریه کند و از ناراحتی به خود بپیچد که چرا نمی تواند غذا را با سرعت کافی به دهانش برساند. بنابراین چند قاشق دیگر غذا به او خورانده شود. در غیر این صورت باید گذاشت کودک به تمرین کردن خود ادامه دهد. برای او احساس این که من می توانم خودم این کار را انجام دهم اهمیت دارد. هر وقت سیر شود خودش می فهمد.

اگر قاشق کودک را از دست کسی که به او غذا می دهد می گیرد، می توان از دو قاشق استفاده کرد. یک قاشق پر شود و در کاسه‌اش قرار گیرد تا بتواند آن را بردارد. قاشق دیگر نیز پر شده و آماده نگه داشته شود؛ وقتی کودک در حال برگرداندن قاشق خودش به طرف کاسه است، قاشق دوم را باید در دهان او گذاشت و دوباره قاشق کودک پر شود تا آن را بردارد.
چند قاشق تمیز دم دست باشد؛ چون ممکن است کودک قاشقش را به زمین بیندازد. غذای جامد ممکن است کودک را تشنه کند. بنابراین در لیوانش مایعات ریخته و به او کمک شود تا بنوشد. او قادر نیست خودش لیوان را بگیرد.

توصیه های مذهبی و تربیتی

تربیت کودک و اشتباهاتی که نباید انجام داد

همانقدر که رسیدگی به کودک و توجه به نیازهای او اهمیت دارد، بیش از حد اعتنا کردن و یا شاید زیاده روی در بعضی از امور بازده خوبی ندارد و درست خلاف آن چیزی می‌شود که شما انتظار دارید...

در اینجا به نکات مهمی که باعث بیراهه رفتن در امر تربیت کودکان می‌شود اشاره شده است...

1 لوس کردن فرزند
همه والدین فرزندان خود را دوست دارند و تمام آنچه دارند و ندارند را برای فرزندان خود می خواهند که به هر حال هزینه‌بر است. پدر و مادرهای زیادی هستند که با محبت افراطی باعث لوس شدن فرزند خود می شوند وبا این وجود بچه‌ها با داشتن این همه چیز، خوشحال به نظر نمی‌رسند. این باعث می‌شود که کودکان هرگز راضی به نظر نرسند و مدام تقاضا و توقع بیشتری داشته باشند.
2 عدم مشارکت در مدرسه فرزندان
بعد از خانه، مدرسه محلی است که بچه‌ها در آن بیشترین ساعت را حضور دارند و بنابراین معلمان و هم‌سن و‌سالان نقش مهمی در زندگی آنها دارند. در نتیجه شما نباید از مدرسه فرزندتان فاصله بگیرید و باید خود را درگیر مسائل مربوط به آنها کنید. مهم حضور یکی از شماست. شما حتی باید از طریق تلفن و یا حضوری با معلم فرزندتان در تماس باشید. این نشان‌دهنده حساسیت شما روی تربیت و رشد فرزندتان است و معلم را ملزم به دقت و هوشیاری بیشتری نسبت به تربیت فرزندتان می‌کنید.

3 افراط و تفریط در تشویق فرزندان
زمانی که فرزند خود را تشویق می‌کنیم، باعث افزایش عزت‌نفس آنها می‌شویم. اما باید مراقب بود که در این موارد حد اعتدال را رعایت کنیم. اجازه دهید که تشویق در وقت مناسب و تنها زمانی که کار فرزندتان واقعاً لایق تشویق است انجام شود. اگر برای کار معمولی که انجام داده‌اند از آنها خیلی زیاد قدردانی کنید باعث می‌شود که کودکان نسبت به ارزش واقعی دستاورد خود دچار انحراف فکری ‌شوند.
4 عدم اعطای مسئولیت به فرزندان
فرزند شما نباید به خاطر انجام کارهای عادی و معمولی چیزی دریافت کند، چون آنها عضوی از خانواده هستند نه مهمان حاضر در هتل. هرکس که در خانه زندگی می‌کند موظف به انجام امور مربوط به خانه است. از شستن ظروف گرفته تا گردگیری و...
تشویق کودکان برای انجام کارهای فوق‌العاده لازم است البته نه در کارهایی که وظیفه عادی هر عضو  خانواده است. بچه باید بخشی از مسئولیت زندگی مشترک با خانواده را به دوش بگیرد. آن‌ها برده شما نیستند اما مطمئن باشید که در تعطیلات و مرخصی دائم هم به سر نمی‌برند.
 

کودک > ۳۶۵روز سال اول > هفت ماهگی
1396/02/03
کارشناس مامایی خانم ناصری
S s s s s s 0
o j k q

اگر مایل هستید، می توانید مطلب فوق را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

اگر نظری یا سؤالی در مورد مطلب فوق دارید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید. ما نکات شما را با دقت می خوانیم.

نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
متن نظر
کد امنیتی