h 727
i 0
S 0

ماه یازدهم نوزادی

  •  رشد و تکامل نی نی کوچولو
    •  رشد ذهنی نی نی کوچولو
    •  رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو
    •  رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو
  •  توصیه های مادرانه
  •  مسائل شایع نی نی کوچولو
    •  عفونت ادراری
  •  توصیه های غذایی
  •  توصیه های مذهبی و تربیتی
    •  تربیت دینی نوزاد

رشد و تکامل نی نی کوچولو

رشد ذهنی نی نی کوچولو

کودک می تواند یک کلمه قابل فهم به زبان بیاورد. او ممکن است چیز هایی را در کتاب ها به والدین نشان دهد ولی مدت زیادی تمرکز نمی کند. دائما اسباب بازی هایش را از کالسکه به بیرون پرت می کند، دنبال آن ها می گردد و از والدین می خواهد که آن هارا بردارند. او به تدریج مفهوم داخل و خارج و اینجا و آنجا را نیز می فهمد.
در این مرحله:
می توان کتاب ها و مجلات مختلف را برایش خواند. سعی شود میزان تمرکز او را با تعریف کردن یک قصه ساده و کوتاه در مورد چیزی که به آن نگاه می کند، افزایش داد.
بهتر است دائما رابطه علت و معلول را به او نشان داد. ستونی از مکعب ها را واژگون کرد و به او گفت همه شون می افتند.
پدر و مادر به اشکال و اشیا اشاره کنند. آن ها چند شکل موجود در یک صفحه کتاب یا مجله را نام ببرند دست کودک خود را بگیرند و به اشیای مختلف اشاره کنند، آن ها را نام ببرند و تکرار کنند.

رشد جابه جایی حرکتی نی نی کوچولو

در این سن کودک علاوه بر اینکه در حالت نشسته کاملاً حرکت می کند، با چهار دست و پا نیز به همه جا می رود. او می تواند وقتی ایستاده است پای خودرا از زمین بلند کند.
در این مرحله والدین:
کارهایی را که در مورد ده ماهگی گفته شد ادامه دهند: اورا در حالت چهار دست و پا قرار دهند و تشویقش کنند مسافت‌های کوتاهی را طی کند.
برای این که قدم برداشتن را به او یاد دهند، در حالی که ایستاده است یکی از زانوهایش را خم کنند و پایش را از زمین بلند سازند. وقتی این کار را کرد بگویند آفرین عزیزم
برای وادار کردن کودک به اینکه به دو طرف خود بچرخد یک اسباب بازی را درپشت او و جایی که مجبور باشد برای رسیدن به آن بچرخد، قرار دهند. وقتی می چرخد کمکش کنند تا نیفتد.

رشد مهارت های دستی نی نی کوچولو

کودک می تواند به سادگی اشیا را رها کند و می تواند مدت زیادی را صرف گذاشتن چیزهای مختلف در داخل ظروف و در آوردن آن‌ها کند. اگر والدین دست خودرا به طرف او دراز کنند، چیزی را که در دست دارد به سوی آن‌ها می گیرد. او دوست دارد بازی‌های دست زدنی مثل دس سی را انجام دهد.
در این مرحله:
رها کردن آسان اشیا، حرکتی است که تسلط برآن و کنترل آن برای مغز دشوار است و به تمرین زیادی احتیاج دارد. پدر و مادر می توانند مقدار زیادی چیزهای کوچک برای کودک خود فراهم کنند تا داخل ظروف بگذارد و از آن‌ها بیرون آورد، مانند چند قوطی و یک جعبه، چند مکعب و یک سبد، یا چند قاشق چوبی و یک کاسه پلاستیکی.
بهتر است بازی دادن اشیا به یکدیگر و پس گرفتن آن هارا، بدون این که کودک را مجبور به رها کردن کنند، انجام دهند.
می توان بازی‌هایی انجام داد که شامل حرکات نوسانی مکرر وموزون هستند.

توصیه های مادرانه

کوچولوی شما کم کم به دنبال استقلال است و می خواهد تنهایی غذا بخورد؛ اما باید مواظب باشید چرا که ممکن است هنگام غذاخوردن با بشقاب و لیوانش بازی ‌کند و همه چیز را به هم بکوبد.
سعی کنید برایش بشقاب و لیوان پلاستیکی در سفره بگذارید تا خبری از خطر شکسته شدن لیوان و بشقاب چینی در کار نباشد. او بعضی چیزها را دوست ندارد مثلاً اینکه دلش نمی‌خواد وقتی گرسنه است برای غذایش منتظر بماند یا اینکه شما او را در کنار یک مهمان غریبه تنها بگذارید. گاهی هم از سر و صدای وسایلی مثل جاروبرقی و مخلوط کن دستپاچه می‌شود و نق‌نق‌هایش را شروع می‌کند.
در این ماه کوچولو به راه می افتد و در عین حال دوست ندارد شما دستش را بگیرد یا کمکش کند. بهتر است از دور مراقبش باشید و بگذارید کم کم روی پای خودش بایستد.
حواستان جمع باشد تا وسایل خطرناک را در دسترس او قرار ندهید. کنجکاوی او روز به روز بیشتر می شود؛ و هر چیزی برایش جذاب است. حتی وسایل بی خطری مثل مداد و پاک کن و کاغذ نیز می تواند برای او خطرناک باشد.
از همین حالا به فکر دندان‌هایش باشید. می‌توانید دندان‌هایش را با یک دستمال تمیز بعد از خوردن آب و غذا مسواک بزنید. این کار هم مانع از تجمع غذا روی لثه‌ها و دندان‌های جدیدش می‌شود و همین که او به دلیل خارشی که بر اثر درآوردن دندان دارد از این کار لذت می‌برد.
همچنین حواستان باشد که به دستش کیسه پلاستیک ندهید چرا که ممکن است آن را روی سرش بکشد و احتمال خفگی وجود دارد.
می‌توان به تدریج از غذاهای خانواده بیش از آنکه به آن نمک و ادویه زده باشید به او بدهید. البته یادتان باشد که این غذاها ارزش غذایی داشته باشد و با قاشق له و نرم شده باشند. اضافه کردن نعنا، جعفری، کرفس و چاشنی‌هایی مثل اّب لیموترش، آب نارنج یا گرد لیمو عمانی هنگام پختن غذا، آن را خوشمزه‌ تر می‌کند.
از دادن غذاهایی مثل سوسیس، کالباس، ذرت و... خودداری کنید. چون ممکن است کودک دیگر لب به غذاهای خودش نزند. به هر حال او می‌خواهد استقلال پیدا کند و هوس می‌کند که خودش غذا بخورد. بگذارید این  کار را انجام دهد. مدام سعی نکنید قاشق را از دستش بگیرید و دست‌هایش را تمیز کنید. او غذا خوردن با دست‌هایش را دوست دارد احتمالاً چیزی هم نصیبش نمی‌شود چون بیشتر غذا تا به دهانش برسد یا له شده یا روی زمین ریخته، اما برایش دستمالی پهن کنید و بگذارید تا دلش می‌خواهد جولان دهد. شنیده‌اید که قدیمی‌ها گفته‌اند غذاهایی که کودک با لذت بخورد، گوشت تنش می شود.

مسائل شایع نی نی کوچولو

عفونت ادراری

 نوزاد نیز می تواند مبتلا به عفونت ادراری شود و اتفاقاً این عارضه در نزد نوزادان چندان غیر شایع هم نیست. نشانه‌های این عفونت در نوزادان مانند کودکان بزرگتر نیست که مثلاً سوزش ادرار داشته باشند واز طرفی ناراحتی‌هایی که نوزاد پیش از ادرار کردن از خود نشان می دهد به معنی عفونت ادراری نیست.
نوزادی که دچار عفونت ادراری می شود ابتدا کمی بدنش گرم‌تر از حالت معمول است، اشتهای چندانی ندارد، کمی بی حال می شود و شادابی خود را از دست می دهد، وزن اضافه نمی کند و در مراحل پیشرفته‌تر همراه با کاهش وزن تب می کند، از خوردن شیر خودداری می کند و رنگ پریده می شود. گاهی ممکن است بوی ادرار نوزاد نیز تغییر کند. بنابراین اگر نشانه‌های گفته شده را در نوزاد خود مشاهده کنید باید بی درنگ به پزشک مراجعه نمایید.
غالب مادران پس از آن که با کشت ادرار، تشخیص عفونت ادراری مسلم می شود خودرا سرزنش می کنند که لابد در پاکیزه نگه و شستن پای نوزاد خود کوتاهی کرده‌اند.
عفونت ادراری می تواند از آلوده بودن ناحیه ادراری یا قنداق کردن نوزاد ناشی شود، اما گاهی علیرغم همه مراقبت‌های بهداشتی نیز این مشکل پیش می آید و شما نباید خودرا مقصر بدانید. در عین حال برای رعایت بهداشت و پاکیزگی ناحیه تناسلی نوزاد و به خصوص نوزاد دختر، یادتان باشد که هرگز ناحیه تناسلی و جلوی بدن نوزاد دختر را از عقب به جلو نشویید. دست کشیدن و شستن این ناحیه همیشه باید از جلو رو به عقب صورت گیرد. پیگیری مسئله عفونت ادراری در نوزاد پس از درمان اولیه، از سوی پزشک همیشه با آزمایش‌های مکرر و انجام سونوگرافی یا کارهای دیگر همراه است. این پیگیری به خاطر اطمینان از عدم بازگشت بیماری و پیشگیری از مخاطرات جدی آن است. از خود شکیبایی نشان داده و آزمایش‌های مربوطه را به موقع و دقیق انجام دهید.
نمونه گیری ادرار: اگر نوزاد مشکوک به داشتن عفونت ادراری است، ناگزیر باید نمونه ادرار اورا بگیرید و به آزمایشگاه ببرید. این نمونه گیری چندان ساده نیست زیرا نمی توان به نوزاد تکلیف کرد که در ظرف یا لوله ادرار کند! برای این کار کیسه‌های مخصوص جهت نوزادان پسر و دختر، از داروخانه‌ها یا آزمایشگاه قابل تهیه است.
برای نمونه گیری ابتدا می بایست ناحیه تناسلی نوزاد را به دقت با محلول رقیق شده بتادین، ساولن و حتی صابون بشویید. اگر نوزاد پسراست، سر آلت واطراف آن باید کاملاً پاکیزه و شسته شود. اما هرگز پوست روی آلت را به این منظور با فشار و زور کنار نزنید. اگر نوزاد دختر است، می بایست چند پنبه آغشته به محلول ضد عفونی را بارها از جلو به عقب روی ناحیه تناسلی بکشید و سپس پنبه را دور بیندازید. اینک این نواحی را با پارچه بسیار تمیز، کاملاً خشک کنید زیرا در غیر این صورت کیسه به آن نخواهد چسبید. حالا می توانید چسب کاغذی را از جلوی کیسه ادراری بردارید و کیسه را جلوی نوزاد بچسبانید. دادن شیر البته هیچ اشکالی ندارد، اما خوراندن آب یا آب قند ادرار اورا رقیق خواهد کرد و ممکن است نتیجه درسشتی از کشت ادرار بدست نیاید.
اگر از چسباندن کیسه، یه ساعت گذشت ولی هنوز نوزاد ادرار نکرده است، از یک کیسه جدید استفاده کنید. زیرا ممکن است میکروب‌هایی در درون کیسه رشد کرده باشد.
به محض آن که نوزاد ادرار کرد می بایست فوراً کیسه را از بدنش جدا کنید، سوراخ آن را با چسب خودش به هم بچسبانید و در مدت یک ساعت به آزمایشگاه تحویل دهید.

توصیه های غذایی

همان طور که اشتهای کودک برای غذاهای جامد افزایش می یابد، احتمالاً شیر کمتری می نوشد. در صورتی که هم چنان روزانه به 400 میلی لیتر شیر مادر نیاز دارد. اگر کودک با شیشه شیر می خورده است، بایستی به تدریج استفاده از شیشه را کاهش داد و طی هفته‌های آینده کلاً آن را کنار گذاشت. می توان بیشتر شیر کودک را با فنجان به او داد. اما یکبار شیر خوردن با شیشه برای زمان خواب او در نظر گرفته شود. این کار سبب آرامش او می گردد.
کودک تقریباً همه چیزهایی را که دیگر اعضای خانواده می خورند، به صورت خرد شده، می خورد. همچنان از به کار بردن نمک در آشپزی خودداری شود. اگر والدین غذای بی نمک دوست ندارند، می توانند به غذای خودشان هنگام خوردن آن نمک بزنند.
غذاهایی که نباید تا یک سالگی به آن‌ها داده شود، عبارتند از:
1. مواد حساسیت زا برای شیر خواران زیر یک سال؛ مانند شیر گاو به صورت خالص، سفیده تخم مرغ، انواع توت، کیوی، آلبالو، گیلاس، خربزه و بادام زمینی.
2. مواد غذایی که ممکن است در دوره شیر خواری موجب خفگی شیر خوار شود؛ مانند: دانه کشمش، دانه انگور، ذرت، آجیل، تکه‌های سفت و خام سبزی‌هایی مانند هویج، تکه‌های گوشت.
3. مواد غذایی که ممکن است مشکلات دیگری ایجاد کند؛ مانند قهوه یا چای پررنگ که سبب بی قراری کودک می شود. عسل غیر پاستوریزه که باعث احتمال یک نوع مسمومیت به نام بوتولیسم می شود.

توصیه های مذهبی و تربیتی

تربیت دینی نوزاد

درست است که نوزاد، معانی کلمه‌ها و جمله‌ها را نمی فهمد و خصوصیات مناظر و اشکال را درست تشخیص نمی دهد، ولی صداها، آهنگ ها، مناظر و اشکال را می شنود و می بیند و اعصاب و مغزش از آنها متأثر می گردد. بدین جهت، نمی توان گفت که دیدنی ها و شنیدنی ها، هیچگونه تأثیری در نوزاد ندارد و او درباره آنها بی تفاوت محض است.
جمله ها گرچه برای نوزاد معنا ندارند، اما در روح حساس و اعصاب ظریف او نقش می بندند. کودک به تدریج با آن جمله ها مأنوس و آشنا می گردد و همین آشنایی، ممکن است در آینده او مؤثر باشد. ما با هر لفظی بیشتر آشنا باشیم، معنای آن را بهتر درک می کنیم. قیافه افراد آشنا را بیشتر دوست داریم تا قیافه افراد ناشناس. نوزادی که در یک محیط دینی پرورش یافته و صدها مرتبه آهنگ دلربای تلاوت قرآن و لفظ زیبای خدا را شنیده و با چشمش منظره های نماز خواندن پدر و مادر را دیده است، با نوزادی که در محیط فساد و بی دینی پرورش یافته و گوشش با شنیدن نغمه های فساد و چشمش با دیدن مناظر فحشا خو گرفته یکسان نیست.
رسول خدا (ص) چهار راهکار برای تربیت فرزندان معرفی می‌ کنند. یکی اینکه پدر و مادر ابتدا خود عامل به خیر و خوبی باشند. در خانه‌ای که پدر و مادر به واجبات، محرمات و حلال و حرام توجه نمی‌ کنند یا به نماز اول وقت اهمیت نمی‌ دهند نباید انتظار داشته باشند که فرزندانشان دینی تربیت شوند.
والدین باید صداقت، رفاقت، تدین و مهربانی و اهل عمل بودن به خیر و خوبی‌ها را از خود نشان دهند. بنابراین خوشا به حال پدر و مادری که دین را شوخی نگیرد و آن را در عمل به فرزندانش بیاموزد.
راهکار دوم این است که فرزندانتان را متذکر خدا قرار دهید و این به معنی تسبیح دادن به دست فرزند نیست، بلکه باید بستر خانواده بستر ذکر و یاد خدا باشد و یاد خدا به طوری در آن خانه قوی باشد که کسی جرأت گناه نداشته باشد.
راهکار سوم این است که فرزندانتان را امر به معروف و نهی از منکر کنید و بدانید با که می‌رود، کجا می‌رود و چه می‌کند. اما فرزندی که ازدواج کرد و رفت تلاش نکنید سلیقه‌ها و نظراتتان را به او تحمیل کرده و زندگی او را خراب کنید بلکه به آنها نظر مشورتی بدهید زیرا امر به معروف باید همراه با رفاقت باشد.
بچه‌هایتان را با خودتان به مجالس عزای سیدالشهدا (ع) ببرید که معنویت آن مجالس فرزندانتان را جذب می‌کند چرا که این محفل تردد ملائکه است و بدون شک در تربیت دینی آن‌ها مؤثر خواهد بود
کلید تربیت یک کلمه است و آن اینکه با فرزندانتان رفیق شوید و نگذارید قبل از شما کسان دیگری با آنها رفیق شوند.
فرزندان ما آنچنان می‌شوند که ما هستیم، نه آنطور که دلمان می‌خواهد پس باید در تربیت آنها به مسائل گوناگونی توجه داشته باشیم.

کودک > ۳۶۵روز سال اول > یازده ماهگی
1396/02/06
کارشناس مامایی خانم ناصری
S s s s s s 0
o j k q

اگر مایل هستید، می توانید مطلب فوق را با دوستانتان به اشتراک بگذارید

مطالب مرتبط

اگر نظری یا سؤالی در مورد مطلب فوق دارید در بخش نظرات با ما در میان بگذارید. ما نکات شما را با دقت می خوانیم.

نام و نام خانوادگی
آدرس ایمیل
متن نظر
کد امنیتی